Bevolkings-onderzoek borstkanker… 1.de tietenklem

dsresource

Alle vrouwen vanaf 50 jaar hebben de brief ontvangen. Een uitnodiging om mee te doen met het bevolkins-onderzoek naar borstkanker. De uitnodiging is voor mij nieuw, het onderzoek heb ik lang geleden al eens gehad.

Brrr wat vond ik het toen eng. Ik had een knobbeltje, en dat op zich was al eng. Ik schrok van het vrouwonvriendelijk onderzoek. wat een apparaat, en wat koud. Moet er zo hard geplet worden pfff aardig pijnlijk. Maar het duurt gelukkig niet lang.

Nu lag er een brief op de mat, of ik mee wilde doen met het onderzoek. Tja het is in ieder geval gratis. Met al dat gedoe met de zorgverzekeringen is dat wel mooi meegenomen misschien. Bij de brief een begeleidende folder. Wat me opvalt is dat het woord mammografie er niet in voorkomt. Er wordt gesproken van röntgenfoto’s. Het beloofde dichtbij huis valt me wat tegen. Dat is toch nog wel een ruim half uur met het openbaar vervoer. Eerst even online een afspraak maken, dat was zo gebeurt. Ik schrijf voor mezelf even de datum op de envelop. Afspraak gemaakt op maandag laat in de middag.

Het is maandagmiddag en ik heb besloten om op de heenweg mijn fiets maar even in de metro mee te nemen. Ik ben echt heel goed in verdwalen. De metro stopt op de hoek, dus dat kan niet mis gaan. Het ging ook niet mis, het ging zelfs voorspoedig… tot ik uit de metro stapte met mijn fiets. Uhhh mijn fiets is best zwaar (lees fiets met trapondersteuning), ik hoop dat ik m wel kan houden op de roltrap. Afijn ik duw vol zelfvertrouwen … mmm … mijn fiets een stukje op de roltrap. De roltrap staat stil, ik dacht die gaat vanzelf bewegen toch als ik erop stap? Niet dus… Dan maar met de lift. Wow wat is dat krap, ik vouw mijn stuur in een wokkel, en knijp mijn fietstassen plat. Het past ……… net.

Ik loop het gebouw in en check even of er een toilet is, in de brief stond dat er niet overal een w.c. zou kunnen zijn. Check. W.c. is aanwezig, mooi… Ik ga me melden aan de balie………….. Natuurlijk, mijn afspraak staat niet in de computer! Oeps, ik kijk op mijn envelop, waarop ik de datum voor me zelf even had opgeschreven… daar staat 1 december, pfff echt weer iets voor mij ik ben een week te vroeg! Gelukkig waren ze erg lief hoor, ik mocht gewoon toch mijn onderzoek. Het onderzoek was helemaal niet hoe ik het ooit lang geleden had ervaren. De vrouwen waren ontzettend lief, legde alles uit. Het apparaat voelde helemaal niet koud, en het plat persen van mijn borsten was totaal niet pijn eigenlijk.

MLO-foto

Dit is niet mijn borst, maar een Google borst hoor!

De uitslag over maximaal. twee weken per post. Al kletsend over het onderzoek wandel ik met een vrouw samen naar de wc, en na het plassen, samen naar buiten… ehhh dit is een parkeergarage. Lachend om onze onoplettendheid lopen we terug naar boven, en naar buiten.

Zo dat zit erop, buiten is de schemer al in aantocht. Fiets van slot, nu begint het echte avontuur. Zoals ik al eerder schreef, ik ben goed in verdwalen. Na een kleine tien minuten fietsen, zie ik het gebouw van het borstonderzoek langs komen… Niet helemaal op de goede weg dus. Totaal geen gevoel voor richting, ergens zag ik wel iets bekends… dus even iets uit de muur getrokken bij de Febo. Opnieuw de fiets op, De gebouwen zien er allemaal onbekend uit, nu de lichten branden. Ik had graag langs de Maas terug gefietst, maar die hebben ze of droog gelegd of verplaatst. Ik heb de Maas in ieder geval niet gezien. Dan ligt er zomaar een stoeprand op het fietspad, even remmen. Ow nog niet verteld, ik ben nachtblind. De stoeprand bleek bij nader inzien de schaduw van een lantaarnpaal. Na een uur fietsen is het gelukt, ik ben weer thuis!

Ik vind het best belangrijk om mee te doen aan dit onderzoek. Mijn moeder is jong overleden aan eierstok kanker. Haar jongste zusje nog jonger, aan borstkanker. Haar andere zus, is een borst afgezet… ook borstkanker. Ik vind dat reden genoeg om mee te doen aan dit onderzoek. Niet iedereen is ervan overtuigd dat vrouwen hier aan mee moeten doen.

 Artikel: energiekevrouwenacedemie over mammografie

In het artikel staat dat het plat persen van de borst niet goed zou zijn, als er kankercellen in zouden zitten. Zelf denk ik dat die druk echt niet zwaarder is dan wanneer je je op je buik draait in bed, en je gewicht dus op je borst drukt.  En er wordt geschreven over de schadelijkheid van de röntgen stralen. Mij heeft het niet weerhouden om mee te doen. Maar dat is voor ieder een persoonlijke afweging.

 plaats een reactie:

follow us in feedly

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *