De hel is op aarde geland. (afbouwen seroxat)

Mijn besluit staat vast, denk ik!
Ik ga afbouwen van mijn antidepressiva, in ienie mienie kleine stapjes….0,1 ml per keer.
Tot de bijwerkingen zijn verdwenen.
Daarna met frisse moed de volgende 0,1 ml.


De hel is op aarde geland…
Niet kunnen slapen van de pijn.

Het is ochtend, voorzichtig schijnt een zonnestraaltje mijn slaapkamer in.
Langzaam met tegenzin doe ik mijn ogen open…

Nog steeds ben ik ongelooflijk moe, lusteloos en uitgeput. Net als gisteravond, toen ik met hevige hoofdpijn en uitgeput gevoel mijn bed inrolde.

Het zonnestraaltje maakt mij niet blij, mijn hoofd is een spons, mijn lichaam doet vreselijk pijn.
Ik wil niet opstaan. Vandaag wordt mijn gloednieuwe onwijs mooie eethoek bezorgd.

Het doet me niets, ik voel tranen op komen, het liefst laat ik deze dag aan mij voorbij gaan.

Oké kom op verman jezelf zeg ik tegen mezelf. Als je zometteen je antidepressiva hebt ingenomen ga je je beter voelen.

En dat is dus ook zo, met een kop koffie, zooi medicijnen en mijn zorgvuldig zelfgedraaide peuk start ik deze dag.

Als je altijd omlaag blijft kijken, zal je de zon nooit zien.

follow us in feedly

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *