Alsmaar moe… alsmaar pijn

      
rits uit je vel2

rits uit je vel IK ZOU ZO GRAAG EENS. uit mijn lijf willen kruipen. zomaar voor 1 KÉÉR Gewoon om te ervaren, hoe het voelt om alles te kunnen … en even pijn vrij te zijn WANT DAT WEET IK NIET MEER !

Zo moe…

Zo vreselijk moe…

Totaal uitgeput van de pijn…

Altijd pijn in alles, het is zo vermoeiend. Probeer me voor te stellen, hoe het zou zijn…. Even geen pijn te voelen, lijkt me heerlijk.

Ik voel me heel alleen in mijn pijnlijke lijf dat altijd moe is. Ik wil niet zeuren of klagen. Maar soms ben ik zo intens moe. Het is iets dat ik niet (wil en) kan delen, maar wat wel mijn totale ‘zijn’ bepaald.

De pijn bepaald wat ik wel en niet doe, elke dag opnieuw. De pijn houd me wakker, als ik wil slapen. De pijn vreet mijn energie op.

Wie zegt dat lichaam en geest één zijn? Ik twijfel daar soms toch aan, er is zoveel dat ik wel zou willen, maar mij niet lukt.

 

Of … wil mijn lichaam mij iets duidelijk maken?


 

 

 

follow us in feedly

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *